Mieren zijn al eeuwen een bron van inspiratie voor de mens. Vrijwel overal ter wereld hebben zij een cruciale rol verworven in het lokale eco systeem. Dit succes is te danken aan hun ontwikkeling van een solitair naar een sociaal levend insect. Hun communicatie, hoewel vele malen basaler dan die van mensen, stelt hen in staat ongelooflijke resultaten te behalen. Efficiente communicatie is het geheim achter hun succes, en is voor de mens al even cruciaal.

Er zijn mieren die oogsten en zaaien, mieren die slavendrijven, mieren die jagen en mieren die bladluizen houden als vee. Een kolonie is in dat opzicht niet anders dan een organisatie met verschillende primaire en secundaire processen met rollen die aan specifieke mieren worden toebedeeld.

Zonder managers en auditors weet iedere mier, dankzij hun efficiënte communicatie, precies wat hij moet doen en worden rollen razendsnel herverdeeld bij veranderingen in de omgeving. Wanneer er een bottleneck ontstaat in het proces, wordt dit direct opgemerkt en veranderen mieren van rol en gaan dat doen wat nodig is om zo het proces weer in balans te brengen. In mensentermen zouden wij spreken van een heuze pull strategie, waardoor overschotten en verspillingen worden uitgesloten.

Hoewel wij mensen geen mieren zijn kunnen wij veel leren van het belang van eenduidige communicatie en de bereidheid om het eigen belang ondergeschikt te maken aan het gedeelde belang. Mieren lukt het om zonder hierarchie processen draaiende te houden, waarom hebben mensen deze hierarchie wel nodig? Is dit omdat mensen geen voelsprieten hebben en de hierarchie nodig is om het gedeelde belang in de gaten houden? Of omdat als je mensen “los laat” zij zich zullen richten op individuele belangen? Of is er iets anders aan de hand? Ik ben benieuwd welke functie jij denkt dat leidinggevenden vervullen in de uitvoering van onze processen.

Leave a comment